[SF] ,, TWEETS.( weet: )

posted on 23 Oct 2011 21:24 by the-jaetime in TVXQsFIC
Title : TWEETS.( weet: )
Author : ~JaetimE~
Pairing : YUNJAE
Rate : …
Category : Romantic
Author note : SWEET Project!





....

..

.



mjjeje Kim jae joong
@MAXIMUM ตอนนี้กำลังเดินทางล่ะ อยากให้ถึงเร็วๆ จัง ข้างนอกหนาวมากเลย ><

MAXIMUM Jung yun ho
@mjjeje ใส่เสื้อหลายชั้นตามที่บอกแล้วนะ หิมะใกล้ตกก็เป็นแบบนี้แหละ ฉันก็ใกล้ถึงแล้วเหมือนกัน : )

mjjeje Kim jae joong
@MAXIMUM สามชั้นเลยแหละ! นายก็เหมือนกันนะ อ๊ะ! ถึงแล้วๆ เดี๋ยวมาใหม่ละกัน แล้วเจอกันยุนโฮ ; )


“อ๊ะ!”


มือเรียวแทบคว้าโทรศัพท์แบล็คเบอร์รี่สีขาวราคาแพงที่เกือบจะตกลงพื้นแทบไม่ทัน สะบัดหน้าส่งสายตาค้อนขวับไปให้ต้นเหตุที่เดินมาชนอย่างจัง


“ชองยุนโฮ!”


เสียงหวานตะโกนเรียกด้วยอารมณ์โกรธ ใบหน้าสวยมุ่ยยับยู่ยี่มือยกโทรศัพท์ราคาแพงขึ้นมาแนบอกอย่างหวงแหน แต่กระนั้นเจ้าของชื่อก็ยังไม่มีท่าทีหยี่ระกับสิ่งที่กระทำ


“มีอะไรจุงจุง เรียกซะดังลั่น ไม่อายคนอื่นเขาหรือไง”


ท่าทียียวนที่ตอบกลับมาทำเอามือเรียวกำแน่น หน้ามุ่ยๆ ก็มุ่ยลงไปอีกจนปากกับจมูกแทบชนกัน ขาเรียวภายใต้ยีนส์สีซีดและบู๊ทคลุมเข่าก้าวเข้ามาใกล้ชายร่างสูงกว่าจนแทบชิด เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตหนาสีน้ำตาลที่ภายในมีเสื้อกันหนาวสีเข้ากันอีกสองชั้น นิ้วขาวจิ้มไปที่หน้าอกอีกฝ่ายอย่างแรง


“เดินมาชนจนของเกือบตกยังไม่ขอโทษอีก แล้วชื่อของฉันคือคิมแจจุง ไม่ใช่จุงจุง จำไว้ซะชองยุนโฮ!”


“ก็จะเรียกจุงจุงอ่ะ ทำไมล่ะ จุงจุงชื่อน่ารักเหมือนปั๊บปี้ดีออก ดูดิ๊ตาก็โตวาว แขนขาสั้น ตัวก็เตี้ย แล้วนี่อะไรเนี่ย แต่งตัวแบบนี้นึกว่าตัวเองเป็นแองจีลิน่าหรือไง น้ำตาลทั้งตัวจนเหมือนต้นไม้ใกล้ตาย ฮ่าๆๆๆ”


“ชองยุนโฮ!!!”


เมื่อตัวเองทำอะไรไม่ได้นอกจากตะโกนเรียกชื่อปาวๆ ก็กระฟัดกระเฟียดเดินเข้าร้านเป้าหมาย ประตูไม้สีสวยเปิดอย่างรวดเร็วและปิดอย่างรวดเร็วเช่นกัน



“SWEET”


กริ๊ง~


ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาก็ได้กลิ่นหอมหวานของคัพเค้กโฮมเมดหลากหลายรสชาติ มุมกาแฟส่งกลิ่นอบอวลลงตัวกับก้อนขนมปัง สีสันและการตกแต่งโทนส้มขาวช่วยขับให้บรรยากาศอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร้านเล็กๆ เจ้าของร้านรูปหล่อยืนยิ้มต้อนรับหลังเคาท์เตอร์อย่างอารมณ์ดี


“สวัสดีแจจุง วันนี้แครอท วอลนัทหมดนะ ฉันทำไม่ทัน นึกว่าหนาวขนาดนี้แล้วนายจะไม่มา”


“พอดีเจ้าจีจี้มันง้องแง้งน่ะฮะ เดี๋ยวนี้อาหารแมวดีๆ ไม่สนแล้ว สนแต่คัพเค้กคุณชางมินลูกเดียว”


ตอบกลับพร้อมหัวเราะน้อยๆ จากนั้นจึงขอตัวไปเดินดูคัพเค้กของโปรดแมวตัวเองที่นอนซุกผ้าอยู่ที่บ้าน ชั้นโชว์ขนมเต็มไปด้วยขนมปังก้อนเล็กราดด้วยครีมสีสวยและของประดับจุกจิกน่ารัก แจจุงมองด้วยความสนใจ แล้วก็ไปเจอกับเค้กสีฟ้าใสถาดหนึ่ง


แจจุงเลือกชิ้นที่ดูดีและกำลังหยิบออกมาแต่ทันใดนั้น คัพเค้กเปปเปอร์มินต์กลับถูกแย่งโดยมือใหญ่ที่เอื้อมมาคว้าไว้ก่อน ดวงตากลมเบิกโพลงก่อนตวัดไปทางต้นเหตุ ร่างสูงผิวปากเลือกขนมชิ้นต่อไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


แจจุงหายใจเข้าออกช้าๆ อย่างระงับอารมณ์ หันตัวไปทางอื่นเพื่อหาจุดประสงค์ใหม่ แต่ดูเหมือนชายหนุ่มร่างสูงจะต้องการทุกชิ้นที่แจจุงเลือก จนกระทั้งแจจุงหมดความอดทน


“นายจะกวนฉันอีกนานมั้ย ชองยุนโฮ!”


เสียงหวานเอ่ยออกมาไม่ดังมาก พอได้ยินเพียงสองคนแต่ก็ยังเรียกความสนใจจากเจ้าของร้านที่นำคัพเค้กมาเติมได้ไม่ยาก


“มีอะไรกันหรือทั้งสองคน”


ความสงสัยปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลาอ่อนกว่าวัยของชางมิน หากแต่สายตายังคงสอดส่องดูความเรียบร้อยบนชั้นวางขนม คัพเค้กหลายรสที่ร่อยหรอไป บางรสถึงกับเกลี้ยงชั้น ร้านเพิ่งเปิดแบบนี้ยังพอมีเวลาให้ชายหนุ่มเติมเต็มและจัดระเบียบขนมพวกนี้ได้


“ไม่มีอะไรหรอกพี่ชางมิน ก็แค่จุงจุงหงุดหงิดที่หยิบเค้กไม่ทันน่ะ”


“ชื่อของฉันคือคิมแจจุง โง่หรือไงต้องให้บอกอีกกี่รอบถึงจะจำ ห้ะ!”


“พอเถอะทั้งสองคน มาเจอกันทีไรทะเลาะกันทุกที แจจุงอยากได้อะไรหรือ เดี๋ยวฉันใส่กล่องให้”


เพื่อเป็นการตัดบท ชางมินจึงยื่นข้อเสนอให้อย่างไม่ลังเล อีกประเดี๋ยวลูกค้าจะเริ่มทยอยเข้ามาแล้ว เขาไม่อยากให้เด็กสองคนนี้เสียงดังจนรบกวนคนอื่น


“ไม่เป็นไรฮะ ผมเอาแค่นี้ก็ได้ จีจี้น่าจะอิ่ม รำคาญแมงหวี่แมลงวันตัวเท่าหมีแถวนี้”


พูดจบก็รีบก้าวขาออกจากจุดนั้น ยกถาดที่มีคัพเค้กเพียงสองสามชิ้นวางบนเคาท์เตอร์ รอพนักงานแคชเชียร์มาคิดเงิน คนตัวเล็กเสใบหน้าไปเจอกับคนวุ่นวายกำลังเดินมาก็รีบหันกลับมาเตรียมจ่ายเงิน


...เบื่อหน้าคนจุ้นจ้าน...


“สี่พันสองร้อยวอนครับคุณแจจุง วันนี้ซื้อน้อยจัง”


พนักงานคุ้นหน้าคุ้นตาเอ่ยถามอย่างอารมณ์ดี แจจุงเพียงยิ้มให้บางๆ รับกล่องขนมมาถือไว้และยื่นแบงก์สกุลวอนเป็นการแลกเปลี่ยน กลับหลังหันเดินออกจากร้านอย่างไม่รีรอ


----



อากาศด้านนอกไม่แตกต่างจากตอนแรกมากนัก ดูเหมือนอุณหภูมิจะลดต่ำลงนิดหน่อยเสียด้วยซ้ำ คนตัวเล็กสอดมือข้างที่ไม่ได้หิ้วถุงขนมเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ ขยับกายกระชับเสื้อให้เข้าที่ เมื่อเรียบร้อยแล้วจึงตั้งหน้าตั้งตาเดินกลับบ้านที่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากร้านนี้


...เป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่แจจุงชอบร้านสวีท...


เหตุผลแรกหรือ? ...จีจี้ แมวเพศผู้สีเทาตัวน้อยของเขาน่ะสิ


ตั้งแต่ครั้งแรกที่แจจุงเผลอวางกล่องคัพเค้กไว้โดยไม่ได้ปิดฝา เจ้าแมวอ้วนก็ได้อิ่มอร่อยไปกับขนมหวานนุ่มลิ้นจนครีมหลากสีติดหนวดยาว รสชาติหวานละมุนคงทำให้มันติดใจจนแม้แต่อาหารแมวก็ไม่จำเป็นอีกเลย


แจจุงต้องแวะไปที่ ‘สวีท’ แทบทุกวันเพื่อนตุน ‘ขนม’ ที่กลายเป็นอาหารหลักเจ้าจีจี้ เข้ามาจนรู้จักคุณชางมิน เจ้าของร้านหนุ่มหล่ออัธยาศัยดี รู้จักเด็กๆ ช่วยงานในร้าน เข้ามาจนเขาพลอยรักรสชาติของคัพเค้กที่นี่ไปด้วย


มีข้อดีก็ต้องมีข้อเสียสินะ...


จุดด้อยที่สุดของที่สุดที่แจจุงยกให้เป็นความซวยประจำร้าน ไม่สิ อันที่จริงไอ้จุดด้อยนั้นมันไม่ได้อยู่ที่ร้านหรอก แต่อยู่ทุกหนทุกแห่งที่เขาไปต่างหาก โดยเฉพาะร้านคุณชางมิน ไปทีไรเป็นต้องเจอทุกครั้งเลยให้ตายเถอะ


...ความซวยที่ว่านั่นก็...ชองยุนโฮ


แจจุงเบื่อกับการปะทะคารมทุกครั้งที่เผชิญหน้า ไม่ชอบความพ่ายแพ้หลังสงครามประสาททั้งๆ ที่ตัวเองไม่ได้เริ่มก่อน เกลียดสีหน้าฝ่ายตรงข้ามเมื่อได้รับชัยชนะ


ถ้าถามว่าคิมแจจุงกับชองยุนโฮรู้จักกันได้อย่างไร เรื่องมันนานจนต้องย้อนกลับไปปีสองปี คนตัวเล็กเป็นเฟรชชี่หน้าใสของมหาวิทยาลัยชื่อดัง ขณะที่ชองยุนโฮเป็นรุ่นพี่ในคณะ เห็นหน้ากันครั้งแรกก็ต้องยอมรับว่าไม่ถูกชะตากันแล้ว แจจุงโดนแกล้งสารพัดตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าสู่รั้วอุดมศึกษานี้ และต้นเหตุทั้งหมดคือชองยุนโฮ


ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องนับถือเป็นรุ่นพ่งรุ่นพี่กันแล้วล่ะ


เดินคิดไปคิดมาก็ถึงบ้านตัวเองพอดี ทันทีที่ประตูสีขาวถูกเปิดออก แมวน้อยจ้ำม่ำขนสีเทาพุ่งเข้าใส่ทำเอาแจจุงเกือบล้ม ร่างบางถอดรองเท้าวางเป็นระเบียบจึงจัดการกับเจ้าตัวเล็กที่เกาะอยู่บนอกออกมา


“ทำอย่างนี้ไม่ได้นะจีจี้ มันอันตรายรู้มั้ย เดี๋ยวถ้ากล่องขนมคว่ำไปจะหัวเราะให้ดู”


ทำหน้าทำตาพร้อมส่งเสียงดุไปก็เท่านั้น จีจี้แสนซนก็ยังคงเป็นแมวไฮเปอร์อยู่วันยันค่ำ มันเดินนวยนาดรอบเจ้านายคนสวยก่อนทำจมูกฟุดฟิดไปที่ถุงขนม แล้วเริ่มใช้เท้าตะกรุยอย่างกล้าๆ กลัวๆ